آدمک تنهاست بخند

کاشکی می دانستی آنکه برای بدست آوردن محبتت حاضر است تنش را

به تو بسپارد فاحشه نیست  و آنی که برای اینکه تو را به دنبال خود

بکشاند تنش را از تو می دزد باکره نیست من به فاحشه بودن ذهن زنان

باکره و باکره بودن ذهن زنان فاحشه ایمان آوردم.

پ.ن:

- اینم در جواب کامنت های متاسفانه ....!! (ارزش نامگذاری ندارن)

"آفرین بر حسادت ! چه عدالت پیشه است! پیش از همه صاحب خود را

می کشد".

- هیس خسته ام!!

گزارش "ممد نیستی ببینی" در دوازدهمین جشنواره مطبوعات دفاع مقدس برنده شد و هدیه گرفتن از آن تجربه ای خاص برایم به همراه داشت...

وقتی بر روی سن رفتم مادر شهید غلامحسین افشردی (حسن باقری) هدیه ام را داد و به من گفت: خواندم و گریه کردم و من اشک را در چشم هایش دیدم ...

من هم پشت تریبون این جشنواره متن زیر را گفتم: "روزی که به خانه مادر شهیدان جهان آرا رفتم به من گفتند او عاشق این است که خرمشهر را ببیند من  دستان او را بوسیدم و قول دادم مادر را به خرمشهر ببرم ... مادر نماند که بیاید اما من سر قولم هستم و این هدیه را تقدیم می کنم به مشوق اصلی ام برای نوشتن ... مهندس "پرویز اسماعیلی" هر جا که هست خدا پنجره باز اتاقش باشد".

پ.ن:

از تمامی کسانی که ابراز محبت کردند سپاسگزارم و تشکر ویژه از برخی ادم های خبرگزاری مهر که توقع تبریک از آنها را نداشتم و تشکر ویژه تر از ایرنایی ها که هنوز هم من را فراموش نکردند... عزتتان مستدام

- عصر فردا

بیراه نرفته است اگر یک ملتی در برابر افتخار آفرینی های اصغر فرهادی دیگر فرزندانش، به دلیل گلدن گلوپی کردن سینمای ایران، کلاه از سر بردارند!!!

او برای سینمای ایران و در واقع ملت بزرگ ایران افتخار می آفریند و در عوض؛ خانه ی هنری اش را بر سر او و سینماگران، ویران می کنند!!

جدائی نادر از سیمین، راه هر گونه تلاش مذبوحانه را برای جدائی سینما از ایران بست!  

امیدواریم فرهادی عزیز، بزودی دست به کار ساخت فیلمی شود که در آن فیلم، به عواقب زیانبار جدائی سینما از مردم ، بپردازد! تا سیه روی شود هر که در او غش باشد...!