یهو اومدن؛ ذره ذره محو شدن داره ها...

آدم ها یکباره می آیند؛ در کنارت قرار می گیرند.. رفاقت می کنند، مهربانی می کنند اما همین ها؛ همین آدم‌ها با حس عدم اعتماد ذرّه ذرّه محو می‌‌شوند، آرام.. بی‌ صدا و تدریجی‌...

همان آدم‌هایی‌ که هر از گاهی پیغام کوچکی برایت میفرستند، بی‌ هیچ انتظار جوابی‌، فقط برای آنکه بگویند هنوز هستند؛ برای آنکه بگویند هنوز هستی‌ و هنوز برای آنها مهم ترینی..

همان آدم‌هایی‌ که روزِ تولد تو یادشان نمی‌رود. همان‌هایی‌ که فراموش می‌‌کنند که تو هر روز خدا آنها را فراموش کرده ای. همان‌هایی‌ که برایت بهترین آرزو‌ها را دارند و می‌دانند در آرزو‌های بزرگِ تو کوچکترین جایی‌ ندارند..

همان آدم‌هایی‌ که همین گوشه کنار‌ها هستند برای وقتی‌ که دل‌ تو پر درد می‌‌شود و چشمان تو پر اشک. که ناگهان از هیچ کجا پیدای شان می‌‌شود، در آغوشت می‌‌گیرند ومی‌‌گذارند غمِ دنیا را رویِ شانه‌های شان خالی‌ کنی‌. همان‌هایی‌ که لحظه‌ای پس از آرامشت، در هیچ کجای دنیای تو گم می‌‌شوند و تو هرگز نمی‌‌بینی‌، سینه ی سنگین از غمِ دنیا را با خود به کجا می‌‌برند..

همان آدم‌هایی‌ که آنقدر در ندیدن شان غرق شده‌ای که نابود شدن لحظه‌هایشان را و لحظه لحظه نابود شدن شان را در کنار خودت نمی‌‌بینی‌... همان‌هایی‌ که در خاموشیِ غم انگیز خود، از صمیمِ قلب به جایِ چشمان تو می‌‌گریند، روزی که بفهمی چقدر برای همه چیز دیر شده است.

مواظب این آدم ها باشید... وقتی تصمیم به رفتن بگیرند پشت سرشان را هم نگاه نمی کنند... این آدم ها.. همین ها!!!

پ.ن:

- خداوندا/ تمام حرف های جهان یک طرف/ این راز یک طرف/ آیات شما چه قدر، شبیه به لبخند اوست!برای :-)

/ 4 نظر / 15 بازدید
دكتر

و چقدر وقتي به روزهاي در كنار بودن دختر فكر مي كنم بيشتر دوستش مي دارم. هواي خودت را داشته باش. كميابي دختر

jojo

یهو اومدن؛ ذره ذره محو شدن داره ها/ آدم ها یهو می آیند؛ در کنارت قرار می گیرند.. رفاقت می کنند، مهربانی می کنند اما همین ها؛ همین آدم‌ها با حس عدم اعتماد؛ دروغ يا هر چيز ديگري ذرّه ذرّه محو می‌‌شوند، آرام.. بی‌ صدا و تدریجی‌... همان آدم‌هایی‌ که هر از گاهی پیغام کوچکی برایت میفرستند، بی‌ هیچ انتظار جوابی‌، فقط برای آنکه بگویند هنوز هستند؛ برای آنکه بگویند هنوز هستی‌ و هنوز برای آنها مهم ترینی.. {این جمله رو توی فیس بوکت دیدم و خیلی قبول دارم اما...}

ن.ن

خوب پس حواست بیشتر به من باشه [نیشخند]

شارگرد شما

این مطلب را خواندم یادی شعری از نیما یوشیج افتادم. آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید یک نفر در آب دارد می سپارد جان یک نفر که دارد دست و پای دائم می زند روی این موج تیره و سنگین که میدانید