در دینداری داغ نشوید! مراقب یقه هایتان باشید

این روز ها همه می خواهند دیگران را بسازند،همه می خواهند اطرافیانشان را اصلاح کنند.،بعضی ها هم که فکر اصلاح کشور و یا جهان را در سر دارند . بحث تکلیف و نتیجه هم که نقل بحث هایمان شده و ساعت جلسات زیادی را پر کرده است.جلسات دورهمی خود سازی...

این جلسات فقط برگزار می شود و ما به نوبه ی خود سالیان است در آن ها  شرکت می کنیم و به (چه باید کرد؟) می رسیم و هنوز  اندر خم یک  کوچه ایم.

 امروز هم برای اینکه تنها نباشیم با همه و در سطح همه هستیم و با اراده ی خودمان یک خودسوزی دست جمعی راه انداخته ایم.

اینقدر خودسوزی می کنیم که با فوتوشاپ عکس نتیجه امام سه روز است فیس بوکمان را قرق کرده است و هرکسی هم یک نظر دارد...

اوضاع آنچنان اسفناک است که نعمیا طاهری نتیجه امام که برنده جایزه شده است و به قول تندورها!! بی حجاب بر روی سن قرار گرفته را به باد فحاشی می گیریم و دغدغه امان می شود..

خوب اینجا ایران است "همه چیزمان" با "همه چیزمان" جور است. نوه امام عکس دخترش را فتوشاپ می کند  و بر روی فیس بوک منتشر می کند و تندروها اصل عکس را می گذارند! یقه می درند و روح امام (ره) را در عذاب می بینند و می گوید این نتیجه امام نیست!!

 

خوب دیگر خرده نمی گیرم وقتی نماز را که قرار بود، راهمان را هموار و روحمان را بیدار کند، نمی خوانیم و پول میدهیم تا پس از مرگ برایمان بخوانند،  درست مانند اینکه شما نوشابه بخوری و پول بدهی فرد دیگری به جایت بدود تا کالری های اضافه ی تو بسوزد!  طبیعتا نتیجه امام هم از قولشان مورد دارد و باید کوبیدش و البته اصل ، ثواب است که آنها برده اند و دل امام (ره) را شاد کردند..

البته که این حق ما دختران این سرزمین بود که برای حجابمان تصمیم بگیریم و کسی نیایید که نگذارند، ما هم اینچنین ازادانه بر روی سن برویم ما هم دوست داشتیم نشویم دخترک مستهجن رسانه های اصولگرا اما!!

بزرگواری می گفت : اگر در دینداری پخته شدید ، خام نخواهید شد .ولی اگر  داغ شدید، احتمالا سرد خواهید شد. به همین دلیل است که جامعه ی مان سرشار میشود از: روح های پاک. جیب های پوچ و مغزهای پوک.

/ 1 نظر / 36 بازدید
مریم

سلام، وقتتون بخیر. چرا باید بخاطر سیاست و افرادش که هر روز هر دویشان عوض می شوند و ما ادعایی از آن ها را می بینیم عقاید خودمان را فدا کنیم؟ اگر خوب یا بد عمل کنند، معیار آن ها نیستند. نماز را به دستور کسی می خوانیم که مقامش قابل مقایسه با مخلوقاتش نیست. و بخاطر لجبازی با اونها از حق آزادی عقیده خودمان نباید بگذریم، چون در اینحالت باز هم بطور احساسی درگیر افکار آن ها شده ایم.